https://ebookpoint.pl/ksiazki/ewazjusz-honorat-patryk-daniel-garkowski,s_02of.htm#format/e
(Utwór o tytule: Ewazjusz Honorat to krótki traktat w formie dialogu. Praca ta dotyczy zupełnie nowatorskiego zagadnienia poszerzania, uzyskiwania dodatkowych kwalifikacji poprzez pisanie prac końcowych, w związku ze studiami podyplomowymi. Przedstawiona koncepcja jest nowatorska oraz genialna.
Oto na różnych uczelniach, w różnych szkołach wyższych takie prace końcowe, samodzielne opracowania zagadnień na studiach podyplomowych są obowiązkowe, obligatoryjne do napisania. Lecz tym samym konieczność, obligatoryjność napisania końcowej pracy może stanowić szansę, okazję do poszerzenia własnych kwalifikacji, do wykroczenia poza realizowany zakres podyplomowy (oczywiście na tyle, na ile jest to możliwe).
W utworze dialogicznym poruszone zostało ważne zagadnienie cech dobrego promotora na studiach podyplomowych. Promotorzy na studiach to persony, pod którymi kierunkami, pod jakimi opieką są pisane przez studentów prace dyplomowe, końcowe.
Dobry promotor powinien być życzliwy, wspaniałomyślny, łaskawy, powinien zgadzać się na zaproponowane mu przez studentów tematy prac końcowych. Dobry promotor powinien dbać o dobro uczestników studiów podyplomowych i powinno mu zależeć na tym, ażeby studenci realizowali poprzez swe prace końcowe zainteresowania własne oraz żeby mogli poszerzać kwalifikacje, uprawnienia, gdy tego właśnie pragną.
W dialogu uczestniczą dwaj rozmówcy: Patryk Daniel oraz jego wymyślony przyjaciel - tytułowy bohater utworu: Ewazjusz Honorat. Rozmowa dwóch postaci przebiega w kulturalnej i miłej atmosferze. Ewazjusz Honorat nie jest złośliwy, arogancki, niemiły ani opryskliwy. Wykreowanie postaci Ewazjusza Honorata miało na celu rozpatrzenie, omówienie zagadnienia poszerzania, uzyskiwania dodatkowych kwalifikacji poprzez prace końcowe na podyplomowych studiach.
We wstępie konwersacji, na początku filozoficznej dysputy mężczyzna o imionach Ewazjusz Honorat oznajmia, iż musi zacząć pisać pracę końcową w związku z realizowanymi przez siebie studiami podyplomowymi. Oto musi mieć on promotora do tej pracy końcowej i musi uzgodnić z promotorem temat pracy w związku ze studiami podyplomowymi. Toteż konieczna jest akceptacja tematu ze strony promotora/opiekuna. To wyznanie Ewazjusza Honorata stanowi zawiązanie sytuacji dialogicznej (ów zawiązanie dialogicznej sytuacji może nasuwać na myśl inne pojęcie, odmienne jednak, a mianowicie pojęcie: zawiązanie akcji).
We współczesnych czasach zaproponowana w traktacie genialna koncepcja polegająca na poszerzaniu, zdobywaniu nowych kwalifikacji, uprawnień poprzez pisanie prac końcowych na studiach podyplomowych, wytworów o odpowiednich tytułach, nie jest w ogóle znana ani ceniona. Owa odkrywcza, nowatorska koncepcja stanowi niezrozumiałą dla wielu jednostek. Ważne jest więc, by różni promotorzy rozumieli tę mądrą oraz dobrą koncepcję. Prace końcowe na studiach podyplomowych, jako samodzielne opracowania określonych zagadnień, to wspaniałe okazje do poszerzania kwalifikacji, do uzyskiwania, zdobywania pięknych i wartościowych kwalifikacji przez uczestników studiów podyplomowych. Patryk Daniel Garkowski)
